|
SOMS HERINNERT ARGENTINIË MIJ AAN
AFRIKA 3
ENKELE REIZEN (22-02-2002)
Argentinië lijkt beslist niet op Afrika,
het tegendeel is eerder waar. De bevolking
is bijna 100% blank en laat te pas en vooral
te onpas weten van Europese afkomst te zijn,
zelden kom ik op straat een donker gekleurde
medemens tegen. De zon schijnt ook veel
minder en als het regent, voelt het regenwater
aan als een koude douche. Lang niet zo lekker
als een lauwe tropische regenbui. Zeker,
de corruptie schijnt groot te zijn, maar
aan de andere kant is er een goede en functionerende
infrastructuur. De Argentijnen laten zich
er graag op voorstaan in het meest Europese
land van Latijns Amerika te wonen en hebben
er alles aan gedaan om Buenos Aires zoveel
mogelijk op Parijs te laten lijken: brede
boulevards en statige huizen. Ondanks dit
alles gebeuren er regelmatig dingen die
mij aan Afrika herinneren, zoals vandaag.
Een Ambassade in de voormalige Nigeriaanse
hoofdstad Lagos herken je gemakkelijk aan
de lange rij mensen die er voor de ingang
van de consulaire afdeling staat te wachten.
Nigerianen houden van reizen, maar vooral
van enkele reizen. Buiten Afrika bestaat
er vrijwel geen enkel land waar je als Nigeriaan
zonder visum naar binnen mag en een visum
voor een Europees land of de VS krijg je
niet zo maar. Keurige mensen met een goede
reden om te reizen, wordt zonder opgaaf
van reden een visum geweigerd. Aardige boeven
met een goede smoes die het slim aanpakken,
hebben soms geen enkele moeite om een visum
te bemachtigen. Op de tweede manier verdwijnen
de begeleiders of fans van sportteams en
af en toe zelfs hele voetbalelftallen, moslims
die de hadj ondernemen naar Mekka, christelijke
bedevaartgangers naar Rome en Jeruzalem,
studenten (echte en onechte), familiebezoekers,
en zo voorts, voor goed uit Nigeria om zich
in het land van hun visum een nieuw bestaan
als illegale immigrant op te bouwen. Een
maand of twee geleden ontdekte de Nederlandse
Ambassade een nieuwe truc: deelname aan
wetenschappelijke bijeenkomsten in Europa.
Congressen waar normaal slechts kleine groepen
zeer gespecialiseerde wetenschappers aan
deel nemen, kregen plotseling te maken aanvragen
van soms tientallen geïnteresseerde
"collega's" uit Afrikaanse landen.
Toen een aantal van de visumaanvragers werd
uitgenodigd voor een gesprek, bleken de
meesten niet eens te weten waar het congres
over ging, sommigen konden zich nauwelijks
in behoorlijk Engels uitdrukken. Weer een
enkele reisweg afgesloten.
In Buenos Aires herken je tegenwoordig
ook steeds meer Ambassades aan de rijen
wachtenden. Door de nog voortdurend dieper
wordende economische crisis en de daarmee
gepaard gaande uitzichtloze werkloosheid,
herinneren veel Argentijnen zich plots weer
dat ze Spaanse of Italiaanse voorouders
hebben en misschien wel het recht op een
Spaans of Italiaans paspoort. De rijen voor
beide ambassades zijn dan ook erg lang,
maar Spanje is door de taalverwantschap
duidelijk favoriet. Volgens sommige berichten
zijn er dagen waarop de Spaanse Ambassade
meer dan drieduizend bezoekers ontvangt.
Op mijn werk is "het andere paspoort"
ook een geliefd onderwerp van gesprek en
werd er zichtbaar jaloers gereageerd toen
een collega kort geleden een brief van de
Italiaanse Ambassade ontving waarin zijn
recht op het Italiaanse staatsburgerschap
werd bevestigd. Een andere collega kwam
deze week terug van een korte vakantie in
Italië en hem werd ronduit gevraagd
"of hij voorbereidingen aan het treffen
was geweest". Hij ontkende dit met
de stellige halfhartigheid die het tegendeel
doet vermoeden.
Nieuwe rijen van honderden reislustige
Argentijnen vormden zich vandaag voor de
tweede opeenvolgende dag voor de Ambassade
van de Verenigde Staten. Even als voor Nederlanders,
was voor Argentijnen de zogenaamde "visa
waiver" van toepassing die een visumvrij
bezoek van negentig dagen aan de VS toestaat.
Omdat er echter steeds meer Argentijnen
na die negentig dagen niet meer naar huis
terugkeerden, is de visumplicht deze week
opnieuw ingevoerd met het doel de illegale
immigratie tegen te gaan.
Net zoals Afrikanen houden Argentijnen
meer en meer van enkele reizen, maar net
als voor Afrikanen wordt het enkele reizen
met de dag moeilijker.
|
