Deze week maar één foto>>>>

NIGERIA TOERISTENPARADIJS
MURTALA MUHAMMED AIRPORT, LAGOS
(10-05-1993)

Maandag 10 mei 1993, onderweg op verlof naar Europa. De afstand van mijn huis naar het internationale vliegveld van Lagos is 30 kilometer, die vandaag lekker vlot in ongeveer anderhalf uur worden afgelegd. Meer dan 25 van de 30 kilometers zijn drie en vierbaans snelwegen, de gemiddelde snelheid bedroeg derhalve 20 kilometer per uur, een behoorlijk gemiddelde in een totaal door het verkeer verstopt stads gebied.

Vast ritueel bij het inchecken op het vliegveld is een grondige controle van alle bagage door de Nigeriaanse douane. Buiten wat kleding, heb ik een klein formaat "talking drum", een trommeltje, met een waarde van ongeveer 15 gulden in mijn koffer. De talking drum is een cadeautje voor een vriend in Nederland en wordt overal in Lagos te koop aangeboden. De controlerend ambtenaar beslist echter dat de trommel niet mag worden uitgevoerd. Gewend aan de mensonvriendelijke behandeling in Nigeria (met het doel steekpenningen op te strijken), ga ik niet eens in discussie maar roep de vertegenwoordiger van mijn werkgever en verzoek hem met luide stem dit "illegale export artikel" van mij over te nemen en te bewaren tot ik weer in Nigeria terugkeer. Tot mijn heimelijke genoegen trekt mijn "lawaai" niet alleen de aandacht van omstanders, maar ook de gewenste aandacht van een hogere in rang, die mijn bagage nogmaals aan een grondige inspektie onderwerpt en dan groothartig besluit, dat het trommeltje toch mag worden uitgevoerd. Het vele male duurdere Aso Oke, een prachtige lokaal vervaardigde stof, dat ik ook bij mij heb, mag zonder problemen mee. Onderdrukt glimlachend sluit ik mijn koffer weer en wens de heren een prettige avond.

Eenmaal in de belastingvrije winkelgalerij bekijk ik met meer dan gewone belangstelling de daar te koop aangeboden souvenirs en word gelukkig niet teleurgesteld: talking drums te kust en te keur.

Door vele overheidsfunktionarissen wordt Nigeria bij voortduring beschreven als een land met een groot potentieel voor toerisme, een toeristenparadijs. Men begrijpt absoluut niet waarom er zoveel toeristen naar bijvoorbeeld Kenya, Zimbabwe en Ghana gaan en er zo weinig naar Nigeria komen.


Wordt vervolgd.


© Jacques de Rhoter



Printversie