Toen Nico Kervezee mij op 23 februari mailde dat hij en zijn partner Anneke Paulides de volgende dag in Buenos Aires aan een cruise rond Zuid-Amerika zouden beginnen, dachten zij nog op 15 maart in Lima, de hoofdstad van Peru, op het vliegtuig terug naar Nederland te zullen stappen. Tot Peru een dag voor hun aankomst vanwege het coronavirus de grenzen sloot. Een kort verslag van wat er in de dagen daarna zoal gebeurde. Als het meezit hebben ze nu op 23 maart in Miami een KLM vlucht terug naar huis.....

CORONACRUISE..... – Gastbijdrage van Anneke Paulides en Nico Kervezee (20032020)

Vrijdag 13 maart 2020 – Wij zijn bijna aan het einde van een cruise rond het zuiden van Argentinië en Chili. Een mooie reis op de Marina van Oceania Cruises. Vrijdag de 13e blijkt voor ons ineens geen bijgeloof te zijn. We zouden een dagtocht gaan maken in de Peruaanse stad Pisco en de dag daarna aanleggen in Lima, om van daar terug naar huis te vliegen. Toen ik de gordijnen van onze hut opendeed, zei tegen Nico “wat raar we varen nog.” Waarop we tegelijk constateerden “dit is geen goed teken.” Nog geen 10 minuten daarna komt de kapitein op de “speaker.” We mogen Peru niet meer in in verband met Corona en dat terwijl we al 18 dagen virusvrij onderweg zijn. Het schip is omgekeerd en over 3 dagen zullen we terugzijn in de Chileense havenstad San Antonio. Natuurlijk veel reuring aan boord. Ons reisbureau is gelukkig al bezig om een vlucht te boeken van Chili naar Brazilië en vandaar terug naar Nederland. Dat is een geruststelling. De verhalen komen wel op gang, er zijn nog zo’n 20 Nederlanders aan boord. Veel Amerikanen, maar ook Canadezen en mensen van over de hele wereld. Freddie, de Nederlandse Food & Beverage manager had ons al verteld dat er voldoende voedsel aan boord is. Dus vrolijk verder. We krijgen steeds meer berichten uit Nederland en via het nieuws dat de wereld op zijn kop staat. Wij voelden ons daar erg bezwaard onder, maar waren ook nog niet gerust en zeiden maar eens afwachten per dag. En zo koersten we op San Antonio aan. We hebben erg goed gezelschap aan elkaar en 2 Nederlandse koppels. Dankzij WhatsApp hebben we veel contact met het thuisfront, mede omdat de rederij de passagiers vrij gebruik van WiFi had gegeven. Dus het toch maar zien als een verlengde vakantie.

Zondag 15 maart 2020 – Al 4 dagen op zee.

Dinsdag 17 maart – San Antonio en naar huis. Zitten we zondag aan het diner komt de Kroatische kapitein op de speaker, iedereen zit rechtop. Hij is slecht te verstaan en zucht veel, klinkt altijd heel vermoeid, maar nu helemaal. Het schip keert opnieuw om, ook Chili weigert inmiddels de toegang. De passagiers reageren wat wisselend. Onze volgende bestemming is het Panamakanaal, waar we woensdagochtend de 18e maart zullen arriveren. De eindbestemming is nog niet duidelijk, daar zou de komende dagen meer informatie over komen. We kregen maandag en dinsdag open bar, dus gratis drank tussen 18 en 20 uur. Geef ze brood, spelen en WIJN, dachten wij. We houden de moed erin, ook al wordt dat wel moeilijker met de berichten die we krijgen, vooral van onze familie en het nieuws. Aangezien het leven wel erg abnormaal wordt zo aan boord met alle luxe besloten we maandag om de volgende 3 dagen geen alcohol te drinken. We gingen al vaak sporten maar vanaf nu elke dag. Raar leven hoor zo zonder huishoudelijke zorgen, met plenty toiletpapier, boodschappen ‘in huis’ terwijl de wereld ‘in brand’ staat. Wij hebben niet meer zo’n zin om te dansen of naar een show te gaan. Kaarten 's middags wat met de 4 andere Nederlanders waar we enorm mee kunnen lachen. 's Avonds een mooie documentaire gezien over de aanleg van het wonder “het Panamakanaal.” Heel interessant, zou je ook eens moeten zien. We beschouwen het wel als iets speciaals dat we onverwachts naar het Panamakanaal gaan. Dat is mooi meegenomen.

Woensdag 18 maart 2020 - We zijn bij het Panamakanaal! Dit is gelukt. We gaan voor anker tussen wel 80 schepen. Het kanaal kan ongeveer 50 schepen per dag verwerken en in deze situatie gaat dat via een veiling bij opbod. Het is erg veel werk om de boot door de sluizen te begeleiden, het schip wordt dan geheel overgenomen door specialisten. Uiteindelijk betaalt Oceania hier 650.000 dollar voor. 's Avonds horen we dat de Marina vrijdag door het kanaal gaat en maandag 23 maart in Miami zal aankomen. Het reisbureau is op de hoogte. Nu wordt het heel spannend voor ons en hopen we dat Nederland of de US geen nieuwe maatregelen nemen en wij dan zo snel mogelijk opgehaald zullen worden door KLM. Dat is afwachten, maar we blijven positief. Hoewel ik vanochtend best wat emotioneel was, zeker nadat we Nico’s dochter even hadden gesproken. We reageren denk ik soms ook wel wat geprikkeld, maar verder zijn we trots op onze familie, vrienden en onszelf.

Donderdag 19 maart 2020 – Het is nu donderdagavond, we gaan in onze hut naar een documentaire kijken over de legendarische choreograaf Merce Cunningham. Morgen om 07u40 onze tijd, dus 13u40 in Nederland, gaan we door de 1ste sluis van het Panamakanaal. De volgende stap op weg naar huis.

Nawoord van Jacques – op de webcam van het Panamakanaal zie ik hoe de Marina inderdaad de sluizen het kanaal binnenvaart en op CruiseMapper is te zien dat onderweg naar Miami ergens op zondag 22 maart Straat Yucatán tussen Mexico en Cuba zal worden gepasseerd.