NIEUWE KAAPSE KRONIEKEN - 21 (24062009)

Zaterdag, 16 mei 2009. De eerste zware najaarsstormen razen over de Cabo das Tormentas, de Kaap der Stormen, zoals Kaap de Goede Hoop in eerste instantie door de Portugese ontdekkingsreiziger Bartolomeu Diaz werd gedoopt. Zijn broodheer, Koning João II van Portugal, vond dat echter geen passende naam omdat met het ronden van de zuidpunt van Afrika de handelsroute over zee naar India een stuk dichterbij leek te zijn gekomen. Boa Esperança – Goede Hoop, veel beter! Ongetwijfeld “goede hoop” op stevige winsten. Vanuit mijn appartement zie ik de donkere wolken over de Leeuwekop waaien, bekijk het opgeklopte water in de Tafelbaai en zie hoe de golven in de verte breken op het strand van Robbeneiland. Voor de moderne ontdekkingsreiziger is het echt een dag om niet één enkele stap buiten de deur te zetten, maar met groeiende bewondering voor hen die deze stormen eeuwen geleden in hun miniscule scheepjes trotseerden.

Zaterdag, 23 mei 2009. Een paar weken geleden ontdekte ik dat de wijnkelders ook een seizoensopruiming houden. Iets dat me vorig jaar is ontgaan. Tegen de tijd dat de nieuwe oogst klaar is om te worden gebotteld – geflest klinkt op een of andere manier verkeerd -, moet er ruimte worden gemaakt in de opslagruimtes. Kelderkoopjes! Bij de Swartland Wynkelder is er vorig jaar overduidelijk veel te veel Blanc de Noir – heeft de kleur van rosé, doch is droger en niet zoet - geproduceerd. Bij aankoop van één doos van deze zeer drinkbare wijn, krijg je een tweede cadeau! Zodoende wordt de prijs per fles lager dan die voor een pak melk of een fles water! Geen wonder dat mensen aan de drank raken.

Het ANC kan er nog steeds niet overuit dat het de meerderheid in het parlement van de provincie West-Kaap is kwijtgeraakt. Gelukkig is er een zondebok gevonden. Niet één, maar liefst een hele bevolkingsgroep: de bruin mense, voorheen “kleurlingen”. Die stemden deze keer in groten getale op de DA – de Democratische Alliantie - en hielpen die partij aan de macht. Schande, dat is heulen met de vijand van die overwegend blanke partij. Alsnog een stem voor apartheid. Dat het gewoon om het uitoefenen van een democratisch recht gaat, wordt voor het gemak vergeten. Het valt ook in Zuid-Afrika niet mee om door wispelturig kiezersgedrag een leuk gesalarieerde politieke functie met aantrekkelijke secundaire arbeidsvoorwaarden kwijt te raken.

Zondag, 24 mei 2009. De slotceremonie van de IPL - de Indian Premier League - is niet geweldig, maar stukken beter dan de aanloop naar het toernooi die er toch wel wat zielig uitzag. In mijn ogen althans. Het als groots aangekondige defilé – moet nie die HITTEGOLF misloop nie - door de straten van Kaapstad bestond slechts uit een stoet van langzaam rijdende open dubbeldekkerbussen en “bakkies” – een auto met laadbak - met de teams, voorafgegaan door Kaapse Klopse. De “Klopse” of “Coons” zijn de traditionele Kaapstadse carnavaleske groepen die normaliter alleen op 2 januari door het oude centrum van de stad paraderen en voor deze gelegenheid voor een dag uit hun winterslaap waren gewekt. In verband met de over vele weken uitgesmeerde Indiase parlementsverkiezingen, moest de competitie daar op het laatste moment worden afgelast omdat de veiligheid niet kon worden gegarandeerd. In de IPL wordt Twenty20 cricket gespeeld, een snelle vorm van het spel, waarbij ieder team twintig overs speelt. Het komt er op aan om in korte tijd zoveel mogelijk runs te scoren. Dit formaat is stukken aantrekkelijker dan de toch wel gezapige test matches die dagen duren of de eendaagse wedstrijden. Twenty20 duurt langer dan een voetbalwedtrijd, maar zit er in hooguit een uur of vier op. In India gaan er honderden miljoenen dollars om in deze tak van sport, spelers verdienen in de twee maanden dat de competitie duurt honderdduizenden dollars de man. Voor zowel de investeerders, waaronder een aantal Bollywood sterren, als de uit de hele wereld afkomstige spelers zou het een regelrechte financiële ramp zijn geweest als het seizoen zou zijn afgelast. Edoch, waar veel geld rond gaat, wordt altijd een oplossing gevonden om dat niet kwijt te raken. De Engelse en Zuid-Afrikaanse criketbonden werd gevraagd of ze op korte termijn de organisatie op zich zouden zouden kunnen nemen. De Engelsen aarzelden, de Zuid-Afrikanen hapten gelijk toe en sleepten de klus in de wacht. Ze hebben zeer professioneel werk afgeleverd, al het Europese gezeik over de aanstaande mislukking van het wereldkampioenschap voetballen in 2010 ten spijt.

Zo’n Bollywood afsluiting van een sportevenement betekent veel show van een soort dat er in India ingaat als koek, doch elders als ietwat twijfelachtig wordt ervaren. Miss Bollywood Zuid-Afrika wordt gekroond, de Amerikaanse zanger Akon brengt haar een ode. Hij zingt verre van lipsync zijn hit “You’re so beautiful”. Als klap op de vuurpijl treedt Eddy Grant op. De uit Guyana, het buurland van Suriname, afkomstige zanger met de best gevulde achtergrondzangeressen die ik sinds lang heb gezien zingt “Gimme hope Jo’anna”, een anti-apartheidshit uit de vorige eeuw. Een zeer lang gerekte versie bovendien, alsof hij iedereen waar voor zijn geld wil geven. Grant is zichtbaar en hoorbaar zijn uiterste verkoopdatum al jaren voorbij. Aan het slot van de show komen de sporters zowaar ook nog even aan de beurt, het kampioensteam – Deccan Chargers - de beste wicket taker, de beste batsman worden gehuldigd. Zuid-Afrika wordt bedankt voor de perfecte organisatie van het toernooi dat volgend jaar gewoon weer in India wordt gespeeld. Waar het thuis hoort.

wordt vervolgd