NIEUWE KAAPSE KRONIEKEN - 14 (19052009)

Woensdag, 22 april 2009. De verkiezingen in Zuid–Afrika herinneren me aan de tijd dat er in het vaderland nog een stemplicht bestond en iedereen gewoon kwam opdagen om te stemmen. Vooral gekleurde Zuid-Afrikanen kennen de waarde van dit voorrecht, een waarde die elders in het vergeetboek is geraakt. Schandelijk lage opkomstpercentages zul je hier niet zien. Stemmen tellen kost dan ook veel tijd. Als de stembussen zijn gesloten en de eerste projecties verschijnen, is het gelijk al erg spannend. Zelfs ik, een geïnteresseerde buitenstaander, voel dat. Volgens die eerste schatiingen heeft het ANC bijna een tweederde meerderheid in het nationale parlement en de DA – de Democratische Alliantie – bijna een absolute meerderheid in het provinciale parlement van de West–Kaap. Demografisch valt die provincie volkomen uit de toon bij de rest van het land. De West-Kaap bestaat grotendeels uit wat eens de Nederlandse kolonie was, er wonen veel meer blanken en kleurlingen dan elders in het land. De meeste zwarte bewoners zijn er naartoe verhuisd na het afschaffen van de apartheid en, zoals kwade tongen beweren, in opdracht van de ANC, om in de “witte” provincie een electorale meerderheid te creëren. Een klus die nog steeds niet geklaard is.

Donderdag, 23 april 2009. Traditiegetrouw zijn de stemmen op Robbeneiland het eerst geteld. Op het eiland wonen veel minder mensen dan voorheen, niet dat dit ook maar iets uitmaakt. De meeste van de gedwongen eilanbewoners van destijds, mochten sowieso niet stemmen. Het ANC verliest voor het eerst na de afschaffing van de Apartheid, de Democratie Alliantie krijgt 52 van de 102 uitgebrachte geldige stemmen. Ter afleiding broeit er een idiote controverse en vraag ik mij verwonderd af of de ANC Jeugdliga geen gevoel voor de humor heeft. Want, er zijn sterke aanwijzingingen dat het daar de kweekvijver voor toekomstige leiders van het land voor tenminste 100% aan ontbreekt. Julius Malema, de boerenslimme voorzitter van de Liga en vervent Zuma aanhanger – “Ik ben bereid voor Jacob Zuma te sterven!” - die met zijn radicale uitspraken regelmatig zowel het bedrijfsleven, als iedereen in Zuid-Afrika die niet zwart is de stuipen op het lijf jaagt, schijnt niet zo goed te kunnen rekenen. De snellehaprestaurantketen Nando’s speelde daar handig op in met een erg amusante reclamecampagne, waarin een sterk op Malema lijkende pop die toevallig “Julius” heet, voorrekent hoe voordelig het is om bij Nando’s te gaan eten. Dat gebeurt via het wisselgeld. Als je met een biljet van 100 Rand betaalt voor een hap van 35, krijg je 65 Rand terug. Meer geld dan je hebt betaald voor de maaltijd! Als dat niet voordelig is, dan weet hij het ook niet meer. Zijn medebestuursleden zijn laaiend, hun voorzitter wordt beledigd, voor een domme klojo uitgemaakt! Uiteraard worden de reclameboodschappen onmiddelijk als “rascistisch” gebrandmerkt, zoals alles dat door een niet zwarte Zuid-Afrikaan wordt ondernomen of geopperd en de jeugdige ANCers niet bevalt. En dat terwijl Jacob Zuma tijdens de verkiezingscamagne de Afrikaners nog tot een blanke stam verhief, die substantieel heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van het land en de talrijke nazaten van de door de Britten geïmporteerde Indiërs binnen de ANC meevochten tijdens de “struggle” tegen het Apartheidsregime. De Jeugdliga dreigt met een nationale boycot van Nando’s en al doende het failliet van het bedrijf te zullen bewerkstelligen. Zoals overal ter wereld, wordt de soep niet zo heet gegeten als ze wordt opgediend. Nando’s stopt de reclame, veilt de pop en schenkt de opbrengst aan een goed doel. De ANC jeugd heeft ondertussen voor een enorme hoeveelheid gratis publiciteit gezorgd, zodat “Julius” met een gerust hart met pensioen kan worden gestuurd.

Tegen de avond is het duidelijk dat Jacob Zuma de nieuwe Zuid-Afrikaanse president wordt, de ANC een ruime meerderheid in het parlement krijgt en het er in de West-Kaap om spant of de Democratische Alliantie de meerderheid zal behalen.

Zaterdag, 25 april 2009.Terwijl het zonder ophouden regent, houden de weermannen en vrouwen van de televisie stug vol dat de kans op regen rond Kaapstad, op deze dag van de waarheid, slechts 60% is. Kijken die dames en heren wel eens naar buiten? Aan het einde van de middag, het regent nog steeds, is het eindelijk zover. Alle stemmen zijn geteld, soms opnieuw geteld of geverifiëerd. De ANC krijgt geen tweederde meerderheid in het nationale parlement, de Democratische Alliantie wint meer dan 50% in de West-Kaap. Daardoor promoveert Helen Zille van burgemeester van Kaapstad tot Premier van de deze provincie, die tot nu toe door de ANC werd bestuurd. De voorzitter van de Onafhankelijke Verkiezingscommissie, het orgaan dat de verkiezingen heeft georganiseerd, sluit “verkiezingsdag” af met een felicitatie voor iedereen die tot het succesvolle verloop heeft bijgedragen. Zeer terecht, vind ook ik. In vele buitenlanden ben ik getuige geweest van verkiezingen, niet vaak waren ze zo vreedzaam en gedisciplineerd als hier in Zuid-Afrika. Geen schandalen, geen corruptie, geen moord- en doodslag. Kost het meer tijd om te tellen? Dan nemen we die tijd toch? Exemplarisch!

wordt vervolgd