DE WEDERGEBOORTE VAN DIEGO MARADONA (23082005)

Achterin het vliegtuig klinkt een opgelucht applausje nadat het Air France toestel ondanks de dichte mist veilig is geland. Gezien het aantal vliegtuigen dat de afgelopen weken uit de lucht is gevallen, een begrijpelijke reactie van degenen die niet zo vaak vliegen en daardoor waarschijnlijk nog niet hetzelfde niveau van doodsverachting hebben bereikt als de veelvliegers. “Welkom in Buenos Aires, de buitentemperatuur bedraagt op dit moment één graad Celsius” annonceert de purser nonchalant. Omgekeerde seizoenen. Hoogzomer in Europa, midwinter in Argentinië. Dat niet iedereen dat weet, is goed te zien in de bagagehal. Daar lijkt het wel of de koffers van minstens de helft van de passagiers van de iets eerder gelande Lufthansa vlucht in Frankfurt zijn achtergebleven. Er staan ongewoon veel mensen voor de balie waar de vermiste bagage kan worden gemeld. Vooral de jongere dames, bijna allemaal gekleed in modieus laaghangende minirokjes of jeans en topjes die het bovenlichaam nauwelijks bedekken, staan het zichtbaar af te pikken in de winterse temperatuur.

Vrijwel vanaf het vliegveld tot aan mijn voordeur in het centrum van de stad lacht Diego Armando Maradona me vanaf zowat iedere reclamezuil toe. Grootscheepse publiciteit voor zijn eerste optreden als presentator van een praatprogramma op de televisie. Dat heet heel toepasselijk, doch volslagen fantasieloos “La noche del Diez - de avond van nummer 10” heet. Iedere Argentijn kent Diego onder zijn vroegere rugnummer én als “Dios - God” dat dan bij voorkeur als “D10S” wordt geschreven. Hoewel wat blasfemisch, is die bijnaam misschien toch wel goed gekozen. Diego’s wederopstanding uit de bijna dood is op zijn minst wonderbaarlijk. April vorig jaar lag hij diep bewusteloos in het ziekenhuis en werd door machines in leven gehouden. Hoe hij overleefde is, wat mij betreft, op zijn minst een medisch wonder. Eenmaal uit het ziekenhuis ontslagen, werd hij onder curatele gesteld en mocht het land niet verlaten. Hij moest zich melden bij een afkickcentrum om van de cocaïne af te komen. Dat was toch wel wat saai, Diego wilde naar Cuba om af te kicken. Na veel tegenstribbelen kreeg hij eind september gerechtelijke toestemming om af te reizen. Iedereen hield zijn hart vast. Diego was immers zonder zichtbare resultaten al jarenlang aan het afkicken geweest in Cuba? Dankzij de bescherming en de hulp hij van zijn vriend Fidel Castro, was er daar nooit gebrek aan coke of andere geneugten. Een collega die in hetzelfde vliegtuig als Diego zat, vertelde me dat “el Diez” onder begeleiding van zijn lijfarts reisde en dat die hem heel discreet af en toe een kalmerende injectie gaf. De moddervette Maradona (125 kg), die twee stoelen in de business class bezette, werd met applaus door zijn medepassagiers begroet. Tijdens de uren dat hij niet onder de invloed van de injecties aan het dromen was, deelde hij handtekeningen uit en ging met fans op de foto.

In maart nam “el Diez” het vliegtuig naar Colombia om zijn maag te laten verkleinen. Een operatie waaraan de toch niet voor een kleintje vervaarde Argentijnse chirurgen zich liever niet waagden. Te riskant vonden ze. Kort geleden vertelde Diego openhartig op de televisie dat 75% van zijn maag was weggenomen en daarmee zijn eetlust. In minder dan geen tijd viel hij 50 kilo af en ziet er daardoor weer min of meer uit als een jonge god. Zijn haar is goed geknipt, diamantjes in beide oorlellen, redelijk strak in het pak, een ontspannen gezicht. Diego is niet alleen aan de dood ontsnapt, hij is herboren! Zelf houdt hij het erop dat het allemaal te danken is aan zijn ex-vrouw Claudia Villafañe en zijn twee dochters die net zolang op hem zouden hebben ingepraat totdat hij niet anders kon dan toegeven dat het zo niet langer kon. De grote vraag is echter hoelang “el Diez” het zal volhouden.

“Dios y el Rey, juntos - God samen met de Koning” kopt een krant als bekend wordt dat “de andere nummer 10” de Braziliaan Pelé, de belangrijkste gast in de eerste uitzending zal zijn. Half Argentinië zit op 15 augustus thuis voor de buis. “Zelfs als het helemaal niks voorstelt, kijken we toch om Diego aan goede kijkcijfers te helpen” bekent een collega. De kijkcijferkanonnen van andere zenders worden in stelling gebracht om “el Diez” te verslaan. Tevergeefs, Diego trekt de meeste kijkers. Het vraaggesprek met Pelé is amicaal en loopt over van respect voor de Braziliaan, die door Diego keurig met “Rey” wordt aangesproken. Als hij hem per ongeluk tutoyeert, excuseert Diego zich. El Rey vindt het niet erg. Pelé zingt een samba voor “el Diez” die op zijn beurt “als vader zijnde” meelevend informeert hoe het met Edinho gaat. Pelé´s zoon die in het gevang zit vanwege zijn betrokkenheid bij de drugshandel. Aan het einde van het interview heeft Diego een speciaal verzoek. Hij zegt er altijd van te hebben gedroomd om een balletje te koppen met “el Rey” en vervolgens registreren de camera’s hoe de twee grootste nummers 10 uit de voetbalgeschiedenis onder luid applaus op hun gemak een balletje koppen. Hoewel het een programma is waarbij je niet na hoeft te denken, nee het zelfs beter is om je verstand tijdelijk uit te schakelen, gebeuren er dingen die je gezien moet hebben. In de tweede uitzending bekent Diego eindelijk dat hij zijn beruchte “hand van God goal” (Mexico, 1986) met zijn linkerhand heeft gescoord! Iedereen vindt het geweldig hoe die boerenslimme Diez de scheidsrechter in de luren heeft gelegd en aartsvijand Engeland uitschakelde. Een vrouwelijke collega vertelt me met natte ogen wat ze voelde toen ze die goal zag en dat de goal die Diego daarna scoorde nog stukken mooier was. Er staan nog 11 uitzendingen op het programma, ik wil ze allemaal zien!