WIE NEERLANDS BLOED............... - 3 (24022005)

Vierentwintig door de wind licht gebogen populieren op een rij voor een ontmantelde witgeverfde graansilo. Hier en daar wat groepjes in stervensnood verkerende berkenboompjes, gazons die al te lang geleden voor het laatst werden gemaaid, uitgebloeide bloemen, zwerfvuil. Een door betonnen strippen onderbroken plaveisel van kinderkopjes. Een metalen platformpje met zes gaten erin, ’t zou een fontein moeten zijn, maar het water borrelt als in een bron in plaats van trots omhoog te spuiten. Een bak water vol met bezinksel en andere rotzooi een soort waterval die helaas door aangekoekt vuil en oxidatie slechts druppelt In een uithoek staat een lullig klein bronzen beeldje van een meisje dat de bezoekers van dit plein symbolisch met open armen zou verwelkomen. Een paar meter voor de populieren een halfronde betonnen muur van een meter of zo hoog. Daarop zijn aan de rechterkant metalen letters geschroefd die de woorden “REINA DE HOLANDA - KONINGIN VAN HOLLAND” vormen.

Dit plein ligt in Puerto Madero, het voormalige havengebied van Buenos Aires. in de schaduw van het gebouw waarin de Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden is gevestigd. De totaal verpauperde haventerreinen van weleer zijn de afgelopen vijftien jaar langzaam maar zeker veranderd in een exclusief stadsdeel. Het merendeel van de voormalige pakhuizen is inmiddels omgetoverd tot prijzige restaurants en dure kantoorruimtes. Oude fabrieksgebouwen waren groot genoeg om er een hotel van te maken of om ingepast te worden in complexen met woontorens, waar je vanaf de hoogste verdiepingen de zo’n 50 kilometer verderop gelegen andere oever van de Río de la Plata kunt zien. Het plein is een idee van een al lang geleden vertrokken Ambassadeur of zou het dan wellicht “een initiatief” moeten worden genoemd? Architecten en tuinarchitecten kwamen er aan te pas, de Argentijnse filialen van vaderlandse bedrijven hoestten het geld op, Hare Majesteit’s Ambassade keurde het ontwerp goed. Terwijl het plein vorig jaar augustus, ruim een half jaar geleden, werd ingewijd staat diezelfde “Embajada del Reino de los Paises Bajos” nog steeds als bouwheer vermeld op het “werk in uitvoering” bord van wat oorspronkelijk de “Plaza Holanda” had moeten gaan heten.

De weinige haren op mijn hoofd gaan steevast recht overeind staan als mij wordt gevraagd of gesuggereerd dat ik uit “Holland” zou komen of “Hollander” zou zijn. Dat is zonder twijfel de schuld van het Friese bloed van moeder’s zijde dat door mijn aderen vloeit. Ik ben geen Hollander, ik ben Nederlander, punt uit!. Min of meer geduldig probeer ik iedere keer opnieuw uit te leggen dat “Holland” slechts het westelijke deel van het Koninkrijk der Nederlanden is en dat je bijvoorbeeld ook Friesland hebt, of Gelderland, of Brabant, of Zeeland. Nog maar net in Buenos Aires, weigerde ik tot ontzetting van de Argentijnse aanwezigen een huurcontract te ondertekenen. Daarin stond namelijk dat mijn identiteitsbewijs een paspoort van het “Reino de Holanda - het Koninkrijk Holland” was. “Dat land bestaat niet eens, mijn paspoort is van het Koninkrijk der Nederlanden - Reino de los Paises Bajos, Kingdom of the Netherlands, Royaume des Pays Bas.” Zo staat dat in vele talen, waarvan ik er sommige niet eens kan lezen, in dat paspoort. “Wonen jullie soms in de Republiek Buenos Aires?” Dat vonden ze een rare opmerking “wij wonen in de República Argentina!” en zo ben ik dus afkomstig uit het Koninkrijk der Nederlanden en niet uit de provincie Holland.

In diverse talen en op meerdere continenten heb ik mijn vaderlandse geschiedenis gedoceerd. Hoe zeven Republieken in de door Spanje geregeerde Nederlanden zich onafhankelijk verklaarden en onder de hoede van Willem van Oranje de Republiek der Zeven Vereenigde Nederlanden werd gevormd. Inderdaad, honderden jaren later hebben we nog steeds dezelfde Koninklijke familie. Het is vrijwel ondoenlijk om het woord “Stadhouder” te vertalen of dat ons land dankzij Napoleon Bonaparte en de Franse bezetting een Koninkrijk is geworden. Inderdaad de economisch machtigste Republiek was Holland en daar was in Den Haag inderdaad het politieke centrum gevestigd en inderdaad in Amsterdam lag het zwaartepunt van de economische macht. Maar het staat op onze postzegels en stond op ons geld “Nederland” de Nederlanden, de Lage Landen, Netherlands, Pays Bas, Paises Bajos, Paisos Baixos. Kom je uit een koud en vochtig land en ben je vaak een roepende in de woestijn. “Je Maintiendrai” tot mijn laatste ademtocht zal ik hiermee doorgaan.

Toen ik over het “Hollandse” plein liep en “Reina de Holanda” zag, kreeg ik de pest in. Vuil zoals een willekeurig Nederlands plein dat wel Zouden ze dat misschien met opzet doen om het beter op Nederland te laten lijken? Navraag bij de Ambassade maakt mijn irritatie alleen maar groter. “Plaza Holanda mocht niet van de stadsregering van Buenos Aires. Zonder dat iemand daar weet van had, bestond er al een Plaza Holanda ergens weggestopt in een park van het stadsdeel Palermo. Bovendien hebben alle straten in Puerto Madero de naam van een vrouw en zo kwamen we terecht bij onze Koningin.” Onder het mom van “de Argentijnen weten nauwelijks wat de Paises Bajos zijn, maar Holanda kennen ze allemaal” wordt “Reina de Holanda” gerechtvaardigd. Een plein vernoemd naar een Koningin van een land dat niet eens bestaat. Dankzij haar vertegenwoordigers in Buenos Aires is onze vorstin tot mijn chagrijn gedegradeerd tot een staatshoofd dat de scepter nog maar over twee provincies mag zwaaien, in plaats van over alle twaalf waaruit haar Koninkrijk echt bestaat.