Deze week maar één foto>>>>

JATWERK 2 - ALLES VAN WAARDE IS WEERLOOS (21102002)

"Alles van waarde is weerloos" schreef de kunstenaar Toni Burgering in 1978 in roze neonletters op de zijkant van het kantoor van een verzekeringsmaatschappij in Rotterdam. Baldadige collega's schreven als reactie "Van alles is weer waardeloos" op het dak van hun ateliergebouw. De mooie regel van Lucebert en de Rotterdamse reactie, zouden zonder meer naar Buenos Aires kunnen worden geëxporteerd.

Enige tijd geleden publiceerde het dagblad Clarín een kaartje van de stad waarop stond aangegeven waar dit jaar de meeste putdeksels per wijk waren gestolen. Alsof het om een wedstrijd gaat. Bij ons in de buurt valt het nogal mee, maar in de armere wijken aan de rand van Buenos Aires gaat het hard. In de eerste helft van dit jaar zijn er al meer dan 500 putdeksels verdwenen. Een putdeksel weegt 25 kilo en heeft een oudijzerwaarde van 25 Pesos, ongeveer € 7. Het kost de stad 400 Pesos om een gejatte deksel te vervangen.

Een fenomeen dat ik nog nooit eerder tegenkwam, is de gedenkplaat. Bij sommige monumenten en graven wordt er regelmatig herdacht en degenen die herdenken schamen zich daar niet voor. Het lijkt me een soort "KILROY WAS HERE" complex wanneer je als bewijs van je bezoek een koperen of bronzen plaquette als "homenaje - eerbewijs" op een graf of momument laat schroeven. Wat mij betreft is het gewoon een beschaafd ogende vorm van "graf-fiti." Niets meer en niets minder! Mooie in roze neon geschreven homenajes heb ik nog niet gezien, het wachten is slechts op een trendgevoelige herdenker.

Helaas hebben de dieven nu ook de eerbewijzen ontdekt en zijn begonnen met die los te wrikken en als oud ijzer te verpatsen. De plaquettes hebben dezelfde oud-ijzerwaarde als een putdeksel 1 Peso per kilo. Aan de voet van het park tegenover ons huis is al één van de drie gedenkplaten van het standbeeld van de 19e eeuwse politicus Leandro N. Alem verdwenen en dat heeft een zichtbare "schone" plek op de natuurstenen voet achtergelaten. Het standbeeld van Admiraal Brown, een Argentijnse zeeheld, dat vlakbij het Casa Rosada staat, mist er inmiddels drie. Overal in de stad zie dezelfde "schone" plekken.
In Mataderos en Villa Lugano, aan de buitenkant van de Buenos Aires, verdwijnen hier en daar de elektrische circuits van de verkeerslichten en de aluminium deurtjes van de controlekasten. Collega's vertelden dat er in andere wijken complete stoplichten zijn omgezaagd en verdwenen.
Het televisienieuws berichtte deze week dat de grote ronde deksels van de mangaten van de telefoonmaatschappij het nieuwste doelwit zijn. Zelf kwam ik de resten van afgezaagde bushaltes en verkeersborden tegen en het viel het me op dat er in een paar straten van de wijk San Telmo de straatnaambordjes zijn gejat. Op een zaterdagmorgen zag ik op de drukke Avenida Santa Fé mensen bomen omzagen en had niet de indruk dat zij dat namens de gemeentelijke Plantsoenendienst deden. Zo moet het in de hongerwinter in Nederland zijn gegaan, ging het door mijn hoofd. Desperate mensen die bij gebrek aan sociale voorzieningen proberen te overleven, het kan ze niet schelen hoe.

Waar het erg goed mee gaat, is de uitvoer van koper. Hoewel er in Argentinië geen kopermijnen zijn, is de export sterk aan het stijgen. In het eerste halfjaar werd 4.500 ton koper met een waarde van US$ 195 miljoen uitgevoerd, 16,5% meer dan vorig jaar. Volgens de telefoon- en electriciteitsbedrijven betreft dit hoofdzakelijk koper dat afkomstig is van hun gestolen kabels en ze eisten maatregelen. De Regering reageerde snel op het verzoek …...met een verhoging van de exportheffing op koper van 5% naar 20%!

Het bedrijf waar ik werk, ligt net over de grens van de stad met de Provincie Buenos Aires, ietwat verscholen achter de uitdijende sloppenwijk Villa Inflamable. Voor ons gemak is er binnen de poort een bijkantoor van een bank gevestigd. Toen ik vanmorgen geld wilde opnemen was dat helaas niet mogelijk. De computersterminals kregen geen verbinding met het computercentrum en de bank zou tot nader order gesloten blijven. Later op de dag werd de oorzaak van de storing ontdekt. Tijdens het weekeinde was er in de buurt 400 meter, van de hier nog bovengrondse, telefoonkabel gestolen. Koperwaarde zo'n 25 Pesos per kilo. De telefoonmaatschappij heeft laten weten er niet veel voor de voelen om de kabels te vervangen "die worden toch weer gejat." De bank denkt nu na over een straalverbinding. Ook in Argentinië is alles van waarde dus weerloos. Voor veel arme Argentijnen is dat echter een geluk bij een ongeluk want die vinden al heel lang dat alles weer waardeloos is.


© Jacques de Rhoter


© foto Jacques de Rhoter

Printversie