|
JATWERK 2 - ALLES VAN WAARDE IS WEERLOOS (21102002)
"Alles van waarde is weerloos"
schreef de kunstenaar Toni Burgering in
1978 in roze neonletters op de zijkant van
het kantoor van een verzekeringsmaatschappij
in Rotterdam. Baldadige collega's schreven
als reactie "Van alles is weer waardeloos"
op het dak van hun ateliergebouw. De mooie
regel van Lucebert en de Rotterdamse reactie,
zouden zonder meer naar Buenos Aires kunnen
worden geëxporteerd.
Enige tijd geleden publiceerde het dagblad
Clarín een kaartje van de stad waarop
stond aangegeven waar dit jaar de meeste
putdeksels per wijk waren gestolen. Alsof
het om een wedstrijd gaat. Bij ons in de
buurt valt het nogal mee, maar in de armere
wijken aan de rand van Buenos Aires gaat
het hard. In de eerste helft van dit jaar
zijn er al meer dan 500 putdeksels verdwenen.
Een putdeksel weegt 25 kilo en heeft een
oudijzerwaarde van 25 Pesos, ongeveer €
7. Het kost de stad 400 Pesos om een gejatte
deksel te vervangen.
Een fenomeen dat ik nog nooit eerder tegenkwam,
is de gedenkplaat. Bij sommige monumenten
en graven wordt er regelmatig herdacht en
degenen die herdenken schamen zich daar
niet voor. Het lijkt me een soort "KILROY
WAS HERE" complex wanneer je als bewijs
van je bezoek een koperen of bronzen plaquette
als "homenaje - eerbewijs" op
een graf of momument laat schroeven. Wat
mij betreft is het gewoon een beschaafd
ogende vorm van "graf-fiti." Niets
meer en niets minder! Mooie in roze neon
geschreven homenajes heb ik nog niet gezien,
het wachten is slechts op een trendgevoelige
herdenker.
Helaas hebben de dieven nu ook de eerbewijzen
ontdekt en zijn begonnen met die los te
wrikken en als oud ijzer te verpatsen. De
plaquettes hebben dezelfde oud-ijzerwaarde
als een putdeksel 1 Peso per kilo. Aan de
voet van het park tegenover ons huis is
al één van de drie gedenkplaten
van het standbeeld van de 19e eeuwse politicus
Leandro N. Alem verdwenen en dat heeft een
zichtbare "schone" plek op de
natuurstenen voet achtergelaten. Het standbeeld
van Admiraal Brown, een Argentijnse zeeheld,
dat vlakbij het Casa Rosada staat, mist
er inmiddels drie. Overal in de stad zie
dezelfde "schone" plekken.
In Mataderos en Villa Lugano, aan de buitenkant
van de Buenos Aires, verdwijnen hier en
daar de elektrische circuits van de verkeerslichten
en de aluminium deurtjes van de controlekasten.
Collega's vertelden dat er in andere wijken
complete stoplichten zijn omgezaagd en verdwenen.
Het televisienieuws berichtte deze week
dat de grote ronde deksels van de mangaten
van de telefoonmaatschappij het nieuwste
doelwit zijn. Zelf kwam ik de resten van
afgezaagde bushaltes en verkeersborden tegen
en het viel het me op dat er in een paar
straten van de wijk San Telmo de straatnaambordjes
zijn gejat. Op een zaterdagmorgen zag ik
op de drukke Avenida Santa Fé mensen
bomen omzagen en had niet de indruk dat
zij dat namens de gemeentelijke Plantsoenendienst
deden. Zo moet het in de hongerwinter in
Nederland zijn gegaan, ging het door mijn
hoofd. Desperate mensen die bij gebrek aan
sociale voorzieningen proberen te overleven,
het kan ze niet schelen hoe.
Waar het erg goed mee gaat, is de uitvoer
van koper. Hoewel er in Argentinië
geen kopermijnen zijn, is de export sterk
aan het stijgen. In het eerste halfjaar
werd 4.500 ton koper met een waarde van
US$ 195 miljoen uitgevoerd, 16,5% meer dan
vorig jaar. Volgens de telefoon- en electriciteitsbedrijven
betreft dit hoofdzakelijk koper dat afkomstig
is van hun gestolen kabels en ze eisten
maatregelen. De Regering reageerde snel
op het verzoek
...met een verhoging
van de exportheffing op koper van 5% naar
20%!
Het bedrijf waar ik werk, ligt net over
de grens van de stad met de Provincie Buenos
Aires, ietwat verscholen achter de uitdijende
sloppenwijk Villa Inflamable. Voor ons gemak
is er binnen de poort een bijkantoor van
een bank gevestigd. Toen ik vanmorgen geld
wilde opnemen was dat helaas niet mogelijk.
De computersterminals kregen geen verbinding
met het computercentrum en de bank zou tot
nader order gesloten blijven. Later op de
dag werd de oorzaak van de storing ontdekt.
Tijdens het weekeinde was er in de buurt
400 meter, van de hier nog bovengrondse,
telefoonkabel gestolen. Koperwaarde zo'n
25 Pesos per kilo. De telefoonmaatschappij
heeft laten weten er niet veel voor de voelen
om de kabels te vervangen "die worden
toch weer gejat." De bank denkt nu
na over een straalverbinding. Ook in Argentinië
is alles van waarde dus weerloos. Voor veel
arme Argentijnen is dat echter een geluk
bij een ongeluk want die vinden al heel
lang dat alles weer waardeloos is.
|